ΠΟΛΗ

ΠΟΛΗ
Φωτογραφία:Α.Χατζόπουλος

Τετάρτη, 7 Μαρτίου 2018

MΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΔΕΡΚΩΝ κ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ " Ἡ εκκλησιαστική μας Μουσική μας δὲν ἔχει σκοπὸ νὰ ντύσει μουσικὰ τοὺς ὕμνους γιὰ νὰ ἀκούγωνται ὡραία, νὰ τέρπουν τὴν ἀκοὴ καὶ νὰ ἔρθουν στὸ κέφι οἱ ἀκροατές.¨


 
ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΔΕΡΚΩΝ κ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΓΕΝΟΜΕΝΗΝ ΠΡΟΣ ΑΥΤΟΝ ΤΙΜΗΤΙΚΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΙΝ ΥΠΟ ΤΗΣ ΧΩΡΟΔΙΑΣ " ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΝ ΑΝΑΛΟΓΙΟΝ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ " ΕΝ ΤΗι ΔΗΜΟΤΙΚΗι ΑΙΘΟΥΣΗι "ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ "
( 13.12.2017 )
                                   

          Σεβασμιώτατε ἐν Χριστῷ ἀδελφέ, Μητροπολῖτα Νέας Κρήνης καί Καλαμαριᾶς κ. Ἰουστῖνε, Ποιμενάρχα τῆς Θεοσώστου ταύτης Ἐπαρχίας καί Ἐκπρόσωπε τῆς Α. Θειοτάτης Παναγιότητος, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου,
          Σεβασμιώτατοι Ἀδελφοὶ ἅγιοι Ἀρχιερεῖς,
          Ἄρχοντες Ὀφφικιάλιοι τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μ. Ἐκκλησίας,
          Ἐντιμότατε κ. Δήμαρχε,
          Ἔντιμοι λοιποὶ ἐκπρόσωποι τῶν Ἀρχῶν,
          Μουσικολογιώτατε κ. Ἀντώνιε Πετρόπουλε, Χοράρχα τῆς Χορωδίας: « Τό Βυζαντινὸν Ἀναλόγιον Καλαμαριᾶς»
          Φιλόμουσος ὁμήγυρις,

          Αἰσθάνομαι πολλὴ συγκίνηση καὶ χαρὰ ποὺ βρίσκομαι ἀπόψε ἀνάμεσά σας, κατόπιν προσκλήσεως τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Χορωδίας τό «Βυζαντινόν Ἀναλόγιον Καλαμαριᾶς», ἡ ὁποία εἶχε τὴν εὐγενῆ πρωτοβουλία νὰ τιμήσει στὸ πρόσωπό μου ἕναν Ἱεράρχη τῆς σεβασμίας Ἱεραρχίας τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, διοργανώνοντας αὐτὴ τὴν ὄμορφη ἐκδήλωση. Ἀποδέχθηκα τὴν τιμή, διότι τὴν θεωρῶ ὅτι στὴν πραγματικότητα ἀπευθύνεται στὴ σεβασμία καὶ μαρτυρικὴ Μητέρα μας, τὴν Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ στὸ Οἰκουμενικό μας Πατριαρχεῖο, τῶν ὁποίων τέκνο καὶ διάκονος τυγχάνω. Τοῦτο μοῦ τὸ βεβαιώνει, ἐκτὸς τῶν ἄλλων, καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ Ὅμιλος Μουσικοφίλων τό «Βυζαντινὸ Ἀναλόγιο Καλαμαριᾶς» ἱδρύθηκε οὐσιαστικὰ στὴν Κωνσταντινούπολη, ἐφοῦ ἐκεῖ ἐμπνεύσθηκαν κι ἀπεφάσισαν τὴν ἵδρυσή του οἱ τρεῖς ἐνθουσιώδεις πρωτουργοί, κατὰ τὴ διάρκεια ἑνὸς προσκυνήματός των στὴ Βασιλεύουσα. Ἡ Πόλις, τὸ Φανάρι, τὸ Πατριαρχεῖο μας, τὰ Πατριαρχικὰ ἀναλόγια μὲ τοὺς Ψάλτες μας καὶ τὸν Σύνδεσμο Μουσικοφίλων Κωνσταντινουπόλεως, ἡ ζωντανὴ Παράδοση τῆς πονεμένης Ρωμηοσύνης, οἱ ζωντανοὶ θρύλοι τοῦ Γένους, ὁ Πατριάρχης μας, οἱ ἐκκλησίες μας, τὰ μνημεῖα καὶ τὰ ἁγιάσματά μας, ὅλα αὐτὰ μίλησαν στὴν εὐαίσθητη καρδιά τους κι ἀπεφάσισαν τὴν ἵδρυση τοῦ «Ἀναλογίου», μεταφέροντας τὴ χάρη ὅλων τούτων ἐδῶ, στὴν πόλη σας, στὴν εὐλογημένη προσφυγοεστία τῆς Καλαμαριᾶς. Ἀπόψε, λοιπὸν, δὲν τιμᾶται τόσο ὁ ταπεινὸς Μητροπολίτης Δέρκων, ὅσο ἡ Μήτηρ Ἐκκλησία! Καὶ ἐκ μέρους Της, καὶ ἐκ μέρους τοῦ Παναγιωτάτου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου μας, ἐγὼ ἔχω τὴν τιμὴ νὰ μεταφέρω σὲ ὅλους σας τὴ στοργή, τὴν ἀγάπη, τὶς εὐχὲς καὶ τὴν εὐλογία του!

          Ἀφοῦ Σύλλογος Μουσικοφίλων μὲ ἐκάλεσε καὶ ἀνάμεσα σὲ φιλομούσους εὑρίσκομαι, θὰ ἤθελα νὰ μοιρασθῶ μαζί σας κάποιες σκέψεις μου γιὰ τὴν ἐκκλησιαστική μας μουσική, τὴ γνωριζόμενη μὲ τὸ ὄνομα «Βυζαντινὴ Μουσική». Στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας, ἀγαπητοί μου, καὶ μάλιστα στὰ πλαίσια τῆς λογικῆς λατρείας μας, καταφάσκονται καὶ διάφορες μορφὲς τέχνης, ὡς στοιχεῖα ποὺ ἐκφράζουν τὸ βίωμα καὶ τὴν πίστη τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ σώματος, βοηθοῦν στὴ δημιουργία κατανύξεως καὶ μετανοίας, ἐπισυνάγουν τὶς διασκορπισμένες δυνάμεις τῆς ψυχῆς καὶ ἀνυψώνουν τὸ νοῦ καὶ τὴν καρδιὰ στὸν Θεό. Εἶναι οἱ λεγόμενες Ἱερὲς Τέχνες, μὲ κορυφαῖες τὴν Ἐκκλησιαστικὴ Ποίηση καὶ Μουσική, τὴν ἱερὰ Εἰκονογραφία, τὴ Ναοδομία κ.λπ. Ὁ χαρακτήρας τους δὲν εἶναι ψυχαγωγικὸς (μὲ τὴν τρέχουσα ἔννοια τοῦ ὅρου), οὔτε διακοσμητικός. Εἶναι ἀναγωγικὸς καὶ βαθύτατα θεολογικός. Γι’ αὐτὸ καὶ εἶναι ἀπαραίτητες. Ὁ ρόλος τους στὴν ἐκκλησιαστικὴ ζωὴ δὲν εἶναι δευτερεύων καὶ περιφερειακός, ἀλλὰ πολὺ σημαίνων καὶ κεντρικός. Γιὰ παράδειγμα, ἡ Ποίηση, δηλ. ἡ Ὑμνολογία, δὲν ἐκφράζει ἐπιφανειακὰ συναισθήματα, ἀλλὰ ἐκφράζει τὴ Θεολογία μας, τὸ σωτήριο Ὀρθόδοξο Δόγμα, τὶς αἰώνιες δηλ. ἀλήθειες ποὺ πιστεύουμε καὶ ὁμολογοῦμε, ὅπως τὶς ἀποκάλυψε ὁ Θεὸς μέσα ἀπὸ τὶς Ἅγιες Γραφὲς καὶ διὰ τοῦ Ἐνανθρωπήσαντος Μονογενοῦς Υἱοῦ Του, διὰ τῶν Ἀποστόλων, τῶν Προφητῶν, τῶν Πατέρων καὶ τῶν Συνόδων τῆς Ἐκκλησίας Του. Ἡ Εἰκονογραφία δὲν εἶναι μιὰ Θρησκευτικὴ Ζωγραφικὴ πρὸς τέρψιν τῶν ματιῶν, ἀλλὰ εἶναι ἡ διὰ τῆς Εἰκόνος φανέρωση τῆς μεγάλης ἀλήθειας ὅτι ὁ Θεὸς ἀπὸ ἀγάπη ἔγινε ἄνθρωπος γιὰ μᾶς, προκειμένου νὰ μᾶς ἀναγεννήσει καὶ νὰ μᾶς θεώσει. Τὸ πρῶτο τὸ ἐκφράζουν οἱ ἱερὲς εἰκόνες τοῦ Κυρίου, τῆς Θεοτόκου καὶ τῶν γεγονότων τῆς ζωῆς τοῦ Θεναθρώπου (Γεννήσεως, Βαπτίσεως, Μεταμορφώσεως, Σταυρώσεως, Ταφῆς, Ἀναστάσεως, Ἀναλήψεως κ.λπ.), ἐνῶ τὸ δεύτερο οἱ εἰκόνες τῶν Ἁγίων. Οἱ εἰκόνες τῶν Ἁγίων δὲν εἶναι πορτρέτα προσωπικοτήτων ποὺ συντηροῦν τὴ μνήμη τῶν εἰκονιζομένων, ἀλλὰ εἶναι ἅγιες εἰκόνες ποὺ φανερώνουν τὴν αἰώνια δόξα τῶν ἐν Χριστῷ ἀναγεννημένων. Δείχνουν ὅτι ἡ πίστη, ὁ πνευματικὸς ἀγώνας, ἡ ἐν Χριστῶ ζωὴ καὶ ἡ ἐλπίδα τῶν συγκεκριμένων ἀνθρώπων δὲν πῆγαν ἐπὶ ματαίῳ ἀλλὰ δικαιώθηκαν καὶ εἶναι πλέον σεσωσμένοι καὶ τεθεωμένοι μὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ. Ἔτσι φιλοτιμούμαστε κι ἐμεῖς νὰ ἀγωνισθοῦμε ἀνάλογα καὶ νὰ φθάσουμε, μὲ τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, ἐκεῖ ὅπου κι ἐκεῖνοι ἔφθασαν, στὸ φῶς δηλ. καὶ στὴ χαρὰ τῆς Αἰωνίου Βασιλείας.
Ἀνάλογα ἰσχύουν καὶ γιὰ τὴν Ἐκκλησιαστικὴ  Μουσική. Ἡ Μουσική μας δὲν ἔχει σκοπὸ νὰ ντύσει μουσικὰ τοὺς ὕμνους γιὰ νὰ ἀκούγωνται ὡραία, νὰ τέρπουν τὴν ἀκοὴ καὶ νὰ ἔρθουν στὸ κέφι οἱ ἀκροατές. Ἄλλωστε δὲν ὑπάρχουν ἀκροατές. Ἀκροατές ὑπάρχουν στὰ κονσερβατουάρ, στὰ θέατρα καὶ στὰ κέντρα διασκεδάσεως. Στὸ ναὸ ὑπάρχουν προσευχόμενοι. Προσευχόμενοι ποὺ συνάζονται γιὰ νὰ πραγματώσουν τὸ γεγονὸς τῆς Ἐκκλησίας. Ὅπως σημειώνει ὁ μακαριστὸς Μητροπολίτης Κοζάνης Διονύσιος, ποὺ ἦταν ὁ ἴδιος ἄριστος γνώστης καὶ μύστης της, «Ἡ Βυζαντινὴ μουσικὴ χαρακτηρίζεται ὡς ‘’ψαλμῳδία’’, ἡ δὲ λέξις αὕτη ἐκφράζει προσφυέστερον τὸ περιεχόμενον καὶ τὸν χαρακτῆρα τοῦ ὀρθοδόξου ἐκκλησιαστικοῦ ἄσματος καὶ διαστέλλει τοῦτο ἀπὸ πάσης ἄλλης θρησκευτικῆς μουσικῆς τέχνης. ... Εἶναι αὐστηρῶς ἐκκλησιαστικὸν μέλος, ἱερατικοῦ καὶ λειτουργικοῦ χαρακτῆρος, κεχωρισμένον τοῦ ἐκτὸς τοῦ ναοῦ χώρου, ἀπηλλαγμένον παντὸς βεβήλου στοιχείου καὶ ἀμέσως καὶ σαφῶς διακρινόμενον τοῦ κοσμικοῦ ἄσματος. Εἶναι ‘’ὁμοούσιον’’ γέννημα τῆς ὀρθοδόξου λατρείας, ἀνεπτύχθη μετ’ αὐτῆς, καθὼς καὶ αὕτη ἐγεννήθη ἐκ τῆς Ἐκκλησίας καὶ ηὐξήθη μετ’ αὐτῆς» (ΘΗΕ, Γ΄, σ.1146). Σκοπός της κατὰ ταῦτα εἶναι νὰ βοηθήσει τὸν πιστὸ νὰ βγεῖ ἀπὸ τὴν τύρβη τῆς καθημερινότητας καὶ ἀπὸ τὸ ἀγχῶδες τρέξιμο γιὰ τὶς βιοτικὲς μέριμνες, νὰ μαλακώσει τὴ σκληρότητα τῆς καρδιᾶς του, νὰ ἠρεμήσει τὴν τρικυμία τῆς ψυχῆς του, νὰ ἡσυχάσει τὸ νοῦ του, νὰ καθαρίσει τὸν ἐσωτερικό του ὀφθαλμὸ ὥστε νὰ μπορέσει νὰ διακρίνει τὴν ἀγαπητικὴ καὶ σωστικὴ ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ, νὰ ἔρθει σὲ κατάνυξη, νὰ νιώσει τὴ μικρότητα καὶ ἁμαρτωλότητά του, νὰ σταλάξουν δάκρυα λυτρωτικὰ ἀπὸ τὰ μάτια του καὶ νὰ πεῖ ἀπὸ τὰ βάθη τοῦ εἶναι του: -Ἥμαρτον!... Ὁ Θεός, ἰλάσθητί μοι τῶ ἁμαρτωλῶ!... Μνήσθητί μου, Κύριε, ἐν τῆ Βασιλείᾳ Σου!... Ὁ Καθηγητὴς Κων. Καβαρνὸς παρατηροῦσε ὅτι ἡ Βυζαντινὴ μουσικὴ «εἶναι α) ἕνα μέσον λατρείας καὶ β) ἕνα μέσον ἐσωτερικῆς καθάρσεως καὶ τελειοποιήσεως. Ὡς μέσον λατρείας ...ἐκφράζει αἰσθήματα ἱκεσίας, ἐλπίδος, εὐχαριστίας, ἀγάπης καὶ δοξολογίας πρὸς τὸν Θεό, καθὼς καὶ αἰσθήματα ἱκεσίας καὶ τιμῆς πρὸς τοὺς Ἁγίους καὶ ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ἀνύψωση καὶ τελειοποίηση τοῦ ἔσω ἑαυτοῦ μας» (Ἑλλὰς καὶ Ὀρθοδοξία, σ. 49-50). Κατὰ συνέπειαν τὴν ἐκκλησιαστική μας μουσικὴ χαρακτηρίζει ἡ ἁπλότητα, ἡ σεμνοπρέπεια καὶ ἡ πνευματικότητα, ὅπως ἄλλωστε καὶ τὸ ὅλο σύστημα τῆς λατρείας μας. Ὅπως εὔστοχα  παρατηρεῖ ὁ Φώτης Κόντογλου, ποὺ πολὺ ἀγωνίσθηκε γιὰ τὴν ἐξάπλωση καὶ ἑδραίωσή της, σὲ μιὰ ἐποχὴ ποὺ ἐβασίλευαν στὶς ἐκκλησίες τῆς Ἑλλάδος (καὶ ὄχι μόνο) οἱ ἔκφυλες τετραφωνίες καὶ οἱ καντάδες, «Ἡ Βυζαντινὴ μουσικὴ εἶναι εἰρηνική, λυπηρὴ μὲ παρηγοριά, ἐνθουσιαστικὴ μὲ σεμνότητα, ταπεινὴ καὶ ἡρωϊκή, ἁπλῆ καὶ βαθειά. Ἔχει τὴν ἴδια πνευματικὴ οὐσία ποὺ ἔχει τὸ Εὐαγγέλιο, οἱ ὕμνοι, οἱ ψαλμοί, τὰ συναξάρια, ἡ Βυζαντινὴ ἁγιογραφία. ... Τὸ μέλος της δὲν εἶναι ἀνόσιο, ἐπιδεικτικό, ἀπελπιστικό, κούφιο, ἄνοστο, ἄσκοπο, ἀλλὰ εἶναι πρᾶο, ταπεινό, γλυκὺ μὲ στυφότητα, γεμᾶτο συντριβὴ καὶ ἔλεος, δίνει δόξα πνευματικὴ ἀνέσπερη στὶς ψυχές. ...ἐκφράζει εὐχαριστία, κάνει νὰ πηγάσουνε δάκρυα εὐγνωμοσύνης καὶ χαρᾶς πνευματικῆς» (Περιοδ. «Κιβωτός», Μάϊος 1952, ἀ.φ. 5). Ἔτσι τὴ γνωρίσαμε κι ἐμεῖς τὴ Βυζαντινὴ μουσικὴ στὴν πρώτη κοιτίδα της, στὴν Κωνσταντινούπολη, τόσο στὰ ἀναλόγια τοῦ πανσέπτου Πατριαρχικοῦ Ναοῦ, ὅσο καὶ σ’ ἐκεῖνα τῶν ναῶν τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ τῶν πέριξ Μητροπόλεων καὶ μάλιστα τῆς Χαλκηδόνος καὶ τῶν Δέρκων, ἀλλὰ καὶ στὴν περίπυστη Θεολογικὴ Σχολὴ τῆς Χάλκης, ἡ ὁποία δυστυχῶς ἐπὶ 46 ἤδη χρόνια βρίσκεται ἄδικα σὲ ἀναγκαστικὴ σιωπὴ καὶ ἀπραξία. Ἔτσι τὴ μάθαμε, ἔτσι τὴν ἀγαπήσαμε, ἔτσι γέμισε τὸ αὐτὶ καὶ τὴν ψυχή μας. Καὶ νιώθουμε μεγάλη εὐγνωμοσύνη πρὸς τοὺς μεγάλους Δασκάλους της, Πρωτοψάλτες, Λαμπαδαρίους καὶ λοιπούς, καθὼς καὶ στὸν πάντοτε σὲ ἐγρήγορση καὶ δράση εὑρισκόμενο Σύνδεσμο τῶν Μουσικοφίλων Κωνσταντινουπόλεως, ποὺ ἀγωνίζεται νὰ κρατήσει ζωντανὴ τὴν ἁγιασμένη μουσική μας παράδοση.
Ἄν καὶ ἡ Θεσσαλονίκη πάντοτε εἶχε ὡραία παράδοση Βυζαντινῆς μουσικῆς, καθὼς βρισκόταν ὑπὸ τὴν ἀγαθὴ ἐπίδραση καὶ τῆς Βασιλευούσης καὶ τοῦ πλησιέστερον κειμένου  Ἁγίου Ὄρους, καὶ πάντοτε διέθετε σπουδαίους Ἱεροψάλτας, ἐν τούτοις δὲν ἦταν καθόλου περιττὴ ἡ πρωτοβουλία τῆς ἱδρύσεως τοῦ «Βυζαντινοῦ Ἀναλογίου Καλαμαριᾶς» καὶ εἶσθε ἄξιοι παντὸς ἐπαίνου, τόσο ὁ ἀγαπητὸς Χοράρχης Μουσικολογιώτατος κ. Ἀντώνιος Πετρόπουλος καὶ οἱ ἄλλοι ρέκται καὶ μουσόληπτοι συνιδρυταὶ τοῦ «Ἀναλογίου», ὅσο καὶ ὅλα τὰ στελέχη καὶ μέλη του, ποὺ ἐκάματε μιὰ καλὴ ἀρχὴ καὶ ἤδη μὲ πολλὴ φιλοτιμία ἀγωνίζεσθε γιὰ τὴν ἐπιμελημένη καλλιέργεια τοῦ τιμαλφοῦς μουσικοῦ μας θησαυρίσματος καὶ τὴ μεταλαμπάδευσή του ἀνόθευτου καὶ ἀλύμαντου στὶς νεώτερες γενιὲς τῆς Καλαμαριᾶς καὶ ὅλης τῆς περιοχῆς. Ἐνθυμούμεθα  τάς κατὰ καιροὺς παρουσίας σας στὴν Πόλη ( τοὐλάχιστον δύο φοράς τό ἔτος ) μεθ' ὁμίλου προσκυνητῶν, πού λαμπρύνετε τάς τελουμένας Ἀρχιερατικάς Θείας Λειτουργίας εἰς πανηγυρικάς μνήμεις Ἁγίων ἔν τε τῇ Ἱερᾷ Ἀρχιεπισκοπῇ Κωνσταντινουπόλεως καί εἰς τάς παρακειμένας Ἱεράς Μητροπόλεις, καθώς καί εἰς τήν παρ'ἡμῖν Θεόσωστον Ἐπαρχίαν τῶν Δέρκων, ψάλλοντας τόσο ὄμορφα καὶ κατανυκτικὰ στὰ ἀναλόγια! Πάντοτε εἶσθε εὐπρόσδεκτοι καί ἀναμενόμενοι.
 Μᾶς χαροποιεῖ, ἀγαπητοί, τὸ γεγονὸς ὅτι τὴν προσπάθεια καὶ τοὺς κόπους σας ἐκτιμᾷ  κατ’ ἀξίαν καὶ ἀγκαλιάζει μὲ στοργὴ καὶ εὐλογεῖ ὁ καλὸς Ποιμενάρχης σας, ἀγαπητὸς ἀδελφὸς Μητροπολίτης Νέας Κρήνης καὶ Καλαμαριᾶς κ. Ἰουστῖνος, τοῦ ὁποίου ἡ ἀγάπη γιὰ τὶς ἱερὲς παραδόσεις μας εἶναι γνωστὴ καὶ τεκμηριωμένη. Ἀκόμη μᾶς χαροποιεῖ τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ ἔργο σας χαίρει ἐκτιμήσεως ἐπίσης ἀπὸ τὶς τοπικὲς ἀρχὲς καὶ μάλιστα ἀπὸ τὸν Δῆμο καὶ τὸν Ἐντιμότατο Δήμαρχο Καλαμαριᾶς, ποὺ προφρόνως τὸ στηρίζει καὶ θέτει στὴ διάθεση τοῦ «Ἀναλογίου» τὸ Πνευματικὸ Κέντρον «Μελίνα Μερκούρη», ὅπως ἀπόψε. Εὐχόμαστε «περισσεύειν μᾶλλον» μὲ πολλὴ καὶ καλὴ καρποφορία πάντοτε στὶς ἱερὲς προσπάθειές σας γιὰ τὴν καλλιέργεια καὶ διάδοση τῆς ἀνόθευτης Βυζαντινῆς μας Μουσικῆς ποὺ ἀποδεδειγμένα πολὺ ἀγαπήσατε, καὶ νὰ βρίσκετε πλούσια ἠθικὴ καὶ ὑλικὴ ὑποστήριξη ὄχι μόνο ἀπὸ τοὺς διάφορους ὑπεύθυνους φορεῖς, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ὅλο τὸ φιλόμουσο καὶ φιλόχριστο λαὸ τῆς περιοχῆς καὶ πολὺ πέραν αὐτῆς!
Καθώς, τώρα, ἔρχονται σὲ λίγες μέρες τὰ Ἅγια Χριστούγεννα, καὶ οἱ Ἄγγελοι θὰ μᾶς διδάξουν τὸν οὐράνιο ὕμνο τους: «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία», εὔχομαι νὰ βρεθοῦμε ὅλοι ἐσωτερικὰ προετοιμασμένοι κατὰ τὸν καλύτερο τρόπο, γιὰ νὰ μπορέσωμε νὰ τὸν συμψάλωμε μαζί τους θεοφιλῶς καὶ νὰ δεχθοῦμε στὰ βάθη τῆς καρδιᾶς μας τὴ χάρη, τὴν εἰρήνη, τὴ χαρὰ καὶ εὐλογία τοῦ Σαρκουμένου Οὐρανίου Βασιλέως Χριστοῦ!
Εὐχαριστῶ ὁλοκάρδια ὅλους σας, ἀγαπητοί μου, μὲ πολλὴ εὐγνωμοσύνη γιὰ τὴ διοργάνωση τῆς ὡραίας καὶ πολὺ συγκινητικῆς ἀποψινῆς ἐκδηλώσεως, γιὰ τὴν τιμητικὴ παρουσία σας, γιὰ τὶς εὐγενεῖς ἐκφράσεις τῆς ἀγάπης σας καὶ παρακαλῶ θερμὰ γιὰ τὶς προσευχές σας, ὄχι μόνο γιὰ μένα καὶ τὸν ἀγῶνα μου στὴ θεόσωστη Μητρόπολη Δέρκων, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴ Μητέρα Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως, τὸν ἅγιο καὶ μαρτυρικὸ Οἰκουμενικὸ Θρόνο, τὸν Παναγιώτατο Πατριάρχη τοῦ Γένους, καὶ ὅλους ὅσοι βρισκόμαστε στὴ γείτονα Χώρα «ἀγραυλοῦντες καὶ φυλάσσοντες φυλακὰς τῆς νυκτός».
 Καλὰ Χριστούγεννα, εὐλογημένο τὸ ἐπὶ θύραις νέο ἔτος 2018 καὶ χρόνια πολλὰ μὲ ὑγεία καὶ χαρά!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου