ΠΟΛΗ

ΠΟΛΗ
Φωτογραφία:Α.Χατζόπουλος

Παρασκευή, 21 Ιανουαρίου 2011

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ

Αντωνίου Χατζόπουλου, ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ  


Σήμερα η Εκκλησία μας τιμά και γεραίρει, πέρα από τις ξεχωριστές τους γιορτές  τους γιορτές, τους τρεις Ιεράρχες:Τον Άγιο Βασίλειο τον Μέγα  το Γρηγόριο το Θεολόγο και τον Ιωάννη το Χρυσόστομο.

Και οι τρεις είναι γόνοι του ανατολικού Χριστιανισμού: Συρία (όπου οι μαθητές ρου Χριστού πήραν πρώτη φορά την ονομασία  Χριστιανοί) και Καππαδοκία  που ταυτίζεται με την γνήσια πατερική σκέψη.

Και οι τρεις  είναι ένδοξοι οικουμενικοί-παγκόσμιοι διδάσκαλοι: την «οικουμένην  πάσαν  θεογνωσίας νάματι καταρδέυσαντας».

Και οι τρεις συνδυάζουν την πράξη με τη θεωρία, την βίωση του Ευαγγελίου με τη γνώση και επίλυση των προβλημάτων του ανθρώπου  που υποφέρει.

Περίπου 500 χρόνια   μετά το θάνατό του ξεκινάει μία μακροχρόνια και μάταια συζήτηση για το ποιος   είχε το μεγαλύτερο πνευματικό ανάστημα. Η συζήτηση καταλήγει στον από κοινού εορτασμό στις 30 Ιανουαρίου.

Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας οι πρόγονοί μας καθιέρωσαν τη μέρα  αυτή ως μέρα των Ελληνικών γραμμάτων, ως σχολική εορτή. Ο λόγος για τον οποίο το έπραξαν είναι σαφής: ο Μέγας Βασίλειος σπούδασε φιλοσοφία, ιατρική, αστρονομία, νομικές επιστήμες, μουσική.Ο Ι. ο Χρυσόστομος γνώστης της ιουδαϊκής και της ελληνικής γραμματείας, άριστος ρήτορας γράφει τα πλέον διαχρονικά και άριστα συγγράμματα. 
Ο Γρηγόριος ο  Θεολόγος είναι ένας από τους μεγαλύτερους ποιητές και λογοτέχνες της Εκκλησίας.

Και οι τρεις είναι παρόντες σχεδόν σε κάθε εκκλησιαστική ακολουθία  που δοξολογούμε το Θεό: Ο Βασίλειος και  ο Χρυσόστομος με τα κείμενα των ιερών λειτουργιών και ο Γρηγόριος με την ποίησή του.

Ο λαός μας διακρίνεται για την προσήλωσή του στις παραδόσεις του. Δεν είναι η χριστιανική παράδοση ένα μουσειακό είδος, ούτε η νεκρανάσταση ηθών και  εθίμων.  Είναι η διαχρονική προσήλωση, μία συνεχής μνήμη, μία αδιάκοπη βίωση.Από τους θησαυρούς του παρελθόντος ζούμε το παρόν και  εμπλουτίζουμε το μέλλον. Σ’ αυτή την εκκλησιαστική παράδοση τοποθετείται και η γιορτή  που τιμούμε σήμερα. Στα πρόσωπά τους τιμούμε την τρισήλιο Θεότητα, το Θεό των όλων που τους ανέδειξε φωστήρες της Οικουμένης, για χάρη μας για χάρη του ανθρώπου.

Με τους τρεις Ιεράρχες βιώνουμε την παράδοση: οι εκατοντάδες τόμοι που περιέχουν τα ποικίλα σε περιεχόμενα έργα των πατέρων που μιλούν στην καρδιά του ανθρώπου κάθε εποχής: Είναι μεταφρασμένα σε δεκάδες γλώσσες, αμέτρητοι επιστήμονες (θετικών και θεωρητικών επιστημών) σχολιάζουν και θαυμάζουν τα έργα τους.

Άπειρα είναι όμως και τα έργα που γράφτηκαν και γράφονται γι’ αυτούς. Η σύγχρονη κοινωνία βρίσκει ερείσματα στις σοφές διδασκαλίες, αλλά και στον τρόπο ζωής των τριών Ιεραρχών.

Βλέποντας τη λιτή μοναχική ζωή του Μ. Βασιλείου (ατομική του περιουσία ήταν ένα βιβλίο και το ράσο του) αναθεωρούμε το μοντέλο της σπάταλης και καταναλωτικής τάσης του ανθρώπου. Διδασκόμαστε από την παροιμιώδη φιλανθρωπία του ιδίου. Είναι ο πρώτος οργανωτής  νοσοκομείου-ορφανοτροφείου. Αναθεωρούμε  και παραδειγματιζόμαστε για τον ενδεχόμενο ατομικισμό μας και στρεφόμαστε προς τον πλησίον όπου και να βρίσκεται γεωγραφικά. Πολλές φορές αποδείχτηκε περίτρανα ότι ο λαός μας  διακατέχεται από φιλάνθρωπα αισθήματα προς τους  ανθρώπους που υποφέρουν από φυσικές καταστροφές, από πείνα, πολέμους και αρρώστιες.

Ο Μ. Βασίλειος δε δίσταζε ακόμη και λεπρούς  να ασπαστεί ενώ πολλές φορές η σύγχρονη κοινωνία θέτει στο περιθώριο όχι μόνο αυτούς που πάσχουν από μεταδοτικά νοσήματα, αλλά και αυτούς που έχουν διαφορετική  άποψη και γνώμη.

Όλοι μας, οι άρχοντες και οι αρχόμενοι ας παραδειγματιστούμε από τη δικαιοσύνη  του Θεού που είχε κάνει πράξη ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος. Πολλοί ηγέτες και άρχοντες αλλοτρίωναν και αλλοτριώνουν το θέλημα του Θεού, τον εμφανίζουν  ως Θεό του πολέμου. Ας ακούσουν όμως τα λόγια του Ιερού  Χρυσοστόμου: δεν είναι ο Θεός των Χριστιανών θεός του πολέμου, αλλά της ειρήνης. Και ο  Βασίλειος στο  έργο του «ότι ουκ εστί αίτιος των κακών ο Θεός»  επεξηγεί το γιατί δεν πρέπει να αποδίδονται στο  Θεό οι άδικες πράξεις και ενέργειες των ανθρώπων.

Είναι όμορφο, αλλά και εύκολο  να καυχάται κανείς  για τη δόξα των προγόνων του. Καυχόμαστε και εμείς οι  έλληνες  για τους Τρεις Ιεράρχες που ανήκουν στο γένος μας. Δεν πρέπει όμως  να επαναπαυόμαστε στη δόξα των προγόνων και των αγίων της Εκκλησίας, αλλά και εμείς προσωπικά με τα ευγενικά μας έργα τα  και τα ειρηνικά να φανούμε άξιοι κληρονόμοι τους.
Αντώνιος Χατζόπουλος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου