ΠΟΛΗ

ΠΟΛΗ
Φωτογραφία:Α.Χατζόπουλος

Τετάρτη, 6 Νοεμβρίου 2013

Ο Μ Ι Λ Ι Α ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΩΝ




(3 Νοεμβρίου 2013)

ερώτατε Μητροπολτα Νικαίας κύριε Κωνσταντνε,
ερώτατε Μητροπολτα Δέρκων κύριε πόστολε, Ποιμενάρχα τς Θεοσώστου ταύτης παρχίας,
δελφοὶ καὶ τέκνα ν Κυρίῳἀγαπητά,
Μετ πολλς συγκινήσεως χοροστατομεν σήμερον κατὰ τὴν Θείαν Λειτουργίαν ες τὸν στορικὸν ερν τοτον Ναν τς γίας Παρασκευς τν κλεινν Θεραπείων· Ναόν,ὁὁποος νηγέρθη πλησίον τοῦἉγιάσματος τς γίας, δι τοῦὁποίου ατη παρέσχε κα παρέχει ες πολλούς, παντοειδες εεργεσίας καὶἰάσεις ψυχς τε κα σώματος.
ορτάζοντες σήμερον τν νακομιδν τοῦἱερο λειψάνου τοῦἁγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου το Τροπαιοφόρου, τοῦὁποίου θαυματουργὸς ερὰ εκὼν φυλάσσεται, φιλοξενουμένη πὸ τοῦἔτους 1958,εἰς τὸν Νάρθηκα το Ναο τούτου, οδόλως λησμονομεν,ν συγκινήσει, τν πρς τιμήν του νεγερθέντα πὸ τν πατέρων μαςερν Ναόν, ὁὁποος πρξεν Μητροπολιτικὸς τς ερς Μητροπόλεως Δέρκωνπ δύο σχεδν αἰῶνας, μέχρι δηλαδ τς κρίμασιν ος Κύριος οδε, κατεδαφίσεως ατο τὸτος 1958 διὰ νὰ νεγερθ τὸπὶ το οκοπέδου του δεσπόζον σημερινὸν ξενοδοχεον, καὶ νά «χωσθ» καὶ νὰξαφανισθῇἐν συνεχεί τὸ παραπλεύρως το Ναοῦἱερὸν γίασμα τν γίων Κωνσταντίνου καὶλένης. Οδέποτε λησμονομεν τὴν γωνίαν τοῦἐπιχωρίου μακαριστο καὶ πολιο Μητροπολίτου Δέρκων ακώβου, προτάξαντος τὸ στθος τουνώπιον τς εσόδου το Ναοῦἐκείνου, ες μίαν πελπιστικὴν κίνησιν νθρωπίνης δυναμίας, νομίζοντοςτι δι᾿ αὐτῆς θὰ ἠμπόδιζε τὴν κατέδαφισιν αὐτοῦ πὸ τν κατὰ τὰ φαινόμενα κάστοτε σχυρν. Α διαμαρτυρίαι τοῦἀειμνήστου ἐκείνου Ποιμενάρχου, το προκατόχου μν Πατριάρχου θηναγόρου, το Πατριαρχείου μας, λλὰ καὶ τν πολλν τότε ρθοδόξων Ρωμην το προαστείου τούτου τν Θεραπείων, δὲν δυνήθησαν νὰ ματαιώσουν τὴν εἰλημμένην πόφασιν κατεδαφίσεως τοῦ ναοῦ,νθα ερουργοντο τὰερὰ μυστήρια ες σωτηρίαν καὶγιασμὸν τν πιστν. λλά, ληθς, «πνεμα Θεὸς καὶ τοὺς προσκυνοντας ατὸν ν πνεύματι καὶληθεί δε προσκυνεν»...
ορτάζομεν, λοιπόν, σήμερον, κατὰ τὴν Θείαν ταύτην Λειτουργίαν, πρτον τὴν ἐπέτειον τν γκαινίων τοΝαο τοῦἉγίου Γεωργίου ν Λύδδ, «τοι τὴν κατάθεσιν τοῦἁγίου σώματος ατο», κατὰ τὸν συναξαριστήν, καὶ δεύτερον, τὸ θαμα τοῦἉγίου ες τὰ Θεραπειά, τὴν διάσωσίν των δηλαδὴπὸ τς μεγάλης καταστροφικς πυρκαϊς, κατόπιν τς πικλήσεως καὶ τς θαυματουργικς παρουσίας τοῦἉγίου· καί, ἐκ τρίτου, συνειδητοποιομεν τὴν σημασίαν το πλούτου καὶ τς πτωχείας, ς χεγγύων κληρονομίας τς βασιλείας τν ορανν, ἐμπνεόμενοι ἀπὸ τὸ σημερινὸν Εὐαγγελικὸν ἀνάγνωσμα.
Τὰγκαίνια καὶ τὸ θαμα εναι καταστάσεις αἱὁποαι μπεριέχουν τὸπερφυσικόν, τὸγιον, τὸερόν, κενο ποὺ ξεπερν τὸν πεπερασμένον νον τοῦἀνθρώπου, τοὺς διαφόρους συλλογισμούς, τοὺς προγραμματισμούς, τὰς μεθοδεύσεις, τὰς προβλέψεις, καὶ ποὺδηγον ες τὴν φθαρσίαν καὶ ες τὴν αωνιότητα. Τὰ λείψανα λων τν νθρώπων μὲ τὸν χρόνον διαλύονται καὶ οδὲν παραμένει. Γῆ καὶ σποδός. μνήμη ξασθενεῖ, καὶ τὰ πάντα παραδίδονται ες τὴν λήθην, ὅπως μαρτυρεῖὁἘκκλησιαστὴς λέγων «ματαιότης ματαιοτήτων τὰ πάντα ματαιότης».
Δὲν συμβαίνει μως τὸ ἴδιον μὲ τοὺς δοξάσαντας τὸν Θεὸν καὶ δοξασθέντας π᾿ ΑτοῦἉγίους. Τὰγκαίνια το Ναο καὶ κατάθεσις ν ατ τοῦἱερο λειψάνου ἐν Λύδδῃ καὶ θαυματουργικὴ παρουσία τοῦἉγίου Γεωργίου ἐδῶ παραμένουν. Τὸν Θεραπείοις θαμα παραμένει ες τὴν μνήμην καὶ τιμται καὶ δοξάζεται Θεὸς ν τος γίοις Ατο. Ες τὴν θέσιν το Ναοῦἀνηγέρθη τὸ ξενοδοχεον, τὸ δεσπόζον ες τὸν χρον. χρος μως παραμένει πλήρης χάριτος καὶ πλήρης μαρτυρίου.
ν τ συναφεί τς βιώσεως το Θαύματος,κούσαμεν τὴν σημερινὴν εὐαγγελικὴν περικοπὴν νὰ μς διηγῆται τὴν παραβολν τοῦἄφρονος πλουσίου κα το σώφρονος πτωχο Λαζάρου. ς διδάσκει Κύριος, πλούσιος πρξεν ντως φρων κα κοντόθωρος. Ζοῦσε πολυτελς κα δαπανηρς, ν μέσῳἡδονν καὶἀπολαύσεων το σώματος, χωρς νσκέπτεται τὴν αριον, τν ψυχήν του, χωρς ν μελετ τν Νόμον το Θεο, χωρς κν ν προσπαθ νὰὑπακού ες τς ντολὰς το Κυρίου, ς ἐὰν βίος τοῦἀνθρώπου νὰξηντλετο ες τν κόσμον τοτον, νὰ μὴ ὑπῆρχεν ἡ ἄλλη ζωή.
δ Λάζαρος ζοῦσε καρτερικς κα σωφρόνως πρ τς πύλης τοῦἄφρονος πλουσίου. ἕναςντὸς τς οκίας, ὁἕτερος πρὸ τς πύλης.δοκιμάζετο ὁ δεύτεροςπ πολλὰἔτη π τς σχάτης πενίας κα ποικίλων σθενειν, κα τόσον εχενξασθενήσει, στε ν μὴἠμπορῇ οτε τος σκύλους ο οποοι γλειφαν τς πληγς τν ποδν του νὰἀποδιώξ. μως δν χασε τν πομονήν του, οτε τν ες τν Θεν πίστιν. Δν γόγγυσε πρς Ατόν, οτε κατέκρινε τν πλούσιον, ὁὁποος, νῷζη τόσον τρυφηλς, δν δέησεν, χι ν εεργετήσ, λλ᾿ οτε ἕνα φιλάνθρωπον βλέμμα ν ρίψ πρς τν δοκιμαζόμενον συνάνθρωπόν του. γνώριζεν ὁ Λάζαρος βαθέως τι Κύριος, ν τῇἀνεξιχνιάστῳἀγάπ κα προνοί Του, πέτρεψε τος πειρασμος κα τς δοκιμασίας εἰς τὴν πρόσκαιρον αὐτὴν ζωὴν δι ν τοῦπιδαψιλεύσ τν πειρον χαρν καὶἀγαλλίασιν τς μετ᾿ Ατο κοινωνίας εἰς τὴν αωνιότητα. ν τέλει, ὁἐντὸς τς οκίας πλούσιος ερέθη ες τὴν γέενναν το πυρός, δὲ πρὸ τς πύλης, ν ποξενώσει καὶ περιφρονήσει, ερέθη ες τὴν τρυφὴν το Παραδείσου. ἕνας, ὁ πτωχὸς Λάζαρος, παρακαλοῦσε προσκαίρως ες τὴν ζωὴν αὐτήν, δὲπλούσιος παρακαλε αωνίως τὸν πτωχὸν δίκαιον διὰ σταγόνα δατος, διὰ νά "μὴ κατακαίεται", διὰ νὰ βρέξῃ τὴν γλῶσσαν του.
Καὶ συνεχίζει τόσον παραστατική, εγλωττος καὶμπράγματος Εαγγελικὴ παραβολή, δηλαδὴ λόγος το Θεοῦ, λέγοντας ὅτι ερέθησαν, μν πλούσιος ν τῇὀδύν τς αωνίου φλογός, δ Λάζαρος ν τ αωνί μακαριότητι τν ληθινν τέκνων το Θεο. μέν, δι πρόσκαιρον πόλαυσιν καὶ σκληροκαρδίαν καὶπανθρωπίαν ἔχασε τν αἰώνιον ζωήν, δέ, πομένων χι πολλν χρόνων βάσανα, πέφυγε τ αώνια.
ὉἍγιος Γεώργιος Τροπαιφόροςπρξεν ἕνας σώφρων πλούσιος. Δι τς ξίας κα τς νδρείας του, φθασεν ες νωτάτους στρατιωτικος βαθμος ες πολ νεαρν λικίαν. ταν δὲἐκοιμήθη μητέρα του, ἐκληρονόμησε μεγάλην περιουσίαν. Κατ᾿ἀρχάς, σκέφθη ν τν χρησιμοποιήσ δι νὰἐξαγοράσῃὑψηλότερον ξίωμα κα θέσιν. Δι τοτο, πγεν ες τν Ρώμην, πρς τν τότε ατοκράτορα Διοκλητιανόν. ταν μως εδε τν μανίαν του ναντίον τς ληθος πίστεως τοῦ Χριστιανισμοῦ, ντελήφθη τι δν θὰἠδύνατο ν γίνῃἀξιωματοχος νὸς διώκτουκαὶδίκου ρχοντος, καὶσυγχρόνως ν διατηρ τν πατροπαράδοτον εσέβειαν, παραμένων πιστς ες τν Κύριον τς δόξης.
ξεκαύθηὁἍγιοςπ το θείου ζήλου: «ξέτηξέ με ζλός σου, τι πελάθοντο τν λόγων σου οἱἐχθροί μου». νεθυμήθη Τροπαιοφόρος τοὺς λόγους το Κυρίου: «Ε θέλεις τέλειος εναι, πώλησόν σου τὰὑπάρχοντα κα δς πτωχος· καὶἕξεις θησαυρν ν ορανος». Ἔτσι, ὁ Ἅγιος Γεώργιος, ἔδωκε τν περιουσίαν του ες τος πτωχος κα δι᾿ ατς, «δι χειρς τν πενήτων», γόρασε τν Βασιλείαν τν Ορανν.
παρουσιάσθη ες τν βουλν κα τν ατοκράτορα καὶὡμολόγησεν εθαρσς τν ησον Χριστν ς τν μόνον ληθινν Θεόν. Ες ατ τν δήγησεν Χάρις, τν ποίαν λαβεν ταν παρνήθηκετὰ πάντα δι τν Χριστόν, κατ τν ντολήν Του. πέστη πολλ καὶἐπώδυνα βάσανα, λλ οὔτεμίαν στιγμν δειλίασεν ἢἐκάμφθη. Δι δ τς Χάριτος το Κυρίου, προσείλκυσε πολλος ες τν ληθ πίστιν, μέχρι κα ατν τν ατοκράτειραν, νέστησε νεκρόν, καί, τέλος, λαβε το μαρτυρίου τν στέφανον. Κατὰ τὴν παραγγελίαν του δὲ τάφη ες τν Λύδδαν τς Παλαιστίνης, τν πρόσκαιρον κατοικίαν του, που, μετ᾿ οὐ πολύ, μετ τν θρίαμβον τς πίστεώς μας, κατετέθη τὸἱερν λείψανόν του ες τν νεόδμητον πρς τιμήν του ερν Ναόν, τὴν πέτειον τῶν ἐγκαινίων τοῦ ὁποίουορτάζουμε σήμερα.

Τέκνα ν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Τὸ δίδαγμα τς σημερινς μέρας εναι τι Κύριος νταμείβει πλουσιοπάροχα τος πομένοντας, συγκρίτως περισσότερον τς λίγης ὑπομονς των, κα αωνίως, διότι τ «κοινωνικόν», δηλαδ τ πνεμα τς μεταδόσεως το περισσεύματός μας, ἡ ἀλληλεγγύη, ἑλκύει τν Χάριν το Θεο πρς τν νθρωπον κατοιουτοτρόπως τὸνγιάζει· διότι τ πνεμα τς λοκληρωτικς προσφορς κα θυσίας δι τν Κύριον κα τος συνανθρώπους, εναι ατ τὸὁποον δηγε ες τν πραγματικν δύναμιν κα τν νίκην, οτως στε τό«σθενς το Θεο» νὰἀποδεικνύεται «σχυρότερον τν νθρώπων».
Πιστεύομεν δὲὅτι, ν ξακολουθήσωμεν τν γνα τς τηρήσεως τν ντολν το Κυρίου χωρς γογγυσμος κα διαλογισμούς, ν μμένωμεν ες τ πατροπαράδοτα ερ καὶὅσια το εσεβος Γένους μας, ὅπως ὁἑστιάτωρ τς σημερινς πανηγύρεως
γιος Γεώργιος, ἐὰν συνεχίσωμεν ν τν παρακαλομεν ν μεσιτεύ πρς Κύριον, τότε Ατός, ὁὉποος πέτρεψε τν κατεδάφισιν τοῦἐδῶ πάλαι ποτὲἱερο Μητροπολιτικο Ναο, Ατς θά«δώσῃὑπερεκπερισσο τν ν ατούμεθα ἢ νοομεν».
Ἂς μν πτοούμεθα, λοιπόν, ἀγαπητοὶ Χριστιανοί! Οἱὀλίγοι, ο πτωχοί, σοι δίδουν τὰ πάντα δι τν Κύριον, εναι ατο οἱὁποοι ελογονται ἀπὸ Ατὸν καὶἐν τέλει δικαιώνονται, ὅπως Λάζαρος. πατρική μας εχὴ καὶ προτροπὴπρὸς ἐσᾶς εναι: Ἂς μμείνωμεν ες τν πατροπαράδοτον εσέβειαν, ς ληθινὰ τέκνα τς γίας κκλησίας, στε Κύριος μν ησος Χριστός, δι πρεσβειν τς Παναχράντου Ατο Μητρός, τν Μεγαλομαρτύρων Γεωργίου κα Παρασκευς κα πάντων τν γίων, νμς ελογ πλουσίως, διαιτέρως ἐσς καὶ τὰ σπιτικά σας κα τὰἔργα σας, διότι Ατός, πληρώσας πσαν τὴν πατρικὴν οκονομίαν, εναι «τὸ πλήρωμα το νόμου καὶ τν προφητν».
Ἐν κατακλεῖδι, εχαριστομεν θερμῶς διὰ τὴν πρόσκλησιν τὸνερώτατονδελφὸν Ποιμενάρχηνγιον Δέρκων κύριονπόστολον, τὸν πολλὰ καὶ δυναμικὰ ἐργαζόμενον, καὶ τὴνκκλησιαστικὴνπιτροπὴν τς Κοινότητος αὐτῆςὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ Ἐντιμοτάτου κ. Συμεὼν Φραντζελατζίογλου. Εχαριστομεν, διότι ὁ Ἱερὸς οτος Ναὸς νεκαινίσθη πὶ τς ποιμαντορίας τοῦ Ἱερωτάτου δελφοῦ ἁγίου Νικαίας κυρίου Κωνσταντίνου, τὸν ποον συγχαίρομεν καὶ διὰ τὸργον τοτο καὶ διὰ τὴν λην ἐπὶ πολλὰ ἔτη προσφοράν του πρὸς τὴν Θεόσωστον καὶ ἱστορικὴν ταύτην παρχίαν, τὴν περιβάλλουσαν ὡσὰνμιστέφανος τὴν γιωτάτην ρχιεπισκοπὴν Κωνσταντινουπό-λεως. Εχαριστομεν καὶ διὰ τὸπιτελούμενον σήμερον ργον πὸ τν λίγων, πλὴν ὅμως δραστηρίων πιστν τς Κοινότητος Θεραπείων καὶ τῆς ὅλης Ἱ. Μητροπόλεως Δέρκων. Καὶ εχόμεθα νὰ λάβωμεν λοι χι μιστεφάνους, λλὰ πραγματικοὺς στεφάνους καὶ φωτοστεφάνους ἀπὸ τὸν Κύριον τῆς δόξης, τὸν Θεὸν τῶν πατέρων μας, ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν. Ἀμήν.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου